Η επίδραση του χρόνιου έλκους στην ποιότητα ζωής μέσα από τις εμπειρίες των ίδιων των ασθενών

Τα τελευταία 20 χρόνια εμφανίζεται μια έντονη προσπάθεια για τη διερεύνηση των βιωμάτων που μπορεί να έχουν ασθενείς με χρόνια έλκη (π.χ. κατάκλιση, διαβητικό έλκος, φλεβικό ή αρτηριακό έλκος) και της επίδραση μιας τέτοιας παθολογικής κατάστασης σε αυτό που λέμε ευημερία ή ποιότητα ζωής. Η αιτιολόγηση αυτής της προσπάθειας στηρίζεται μερικώς στην παραδοχή ότι η παροχή φροντίδας και θεραπείας θα πρέπει να έχει πάντα έναν ολιστικό χαρακτήρα (νους υγιής εν σώματι υγιεί), ιδιαίτερα για ασθενείς που επιβαρύνονται με μια χρόνια ή εμμένουσα πάθηση όπως το χρόνιο έλκος. Φαίνεται λοιπόν, από τις ως τώρα μελέτες, ότι το χρόνιο έλκος μπορεί να έχει αρνητική επίδραση σε όλο το φάσμα της σωματικής και ψυχοκοινωνικής υπόστασης ενός ανθρώπου οδηγώντας σε μια δραματική μείωση της ποιότητας ζωής για όσο αυτό διαρκεί.