Η επαναιμάτωση του διαβητικού ποδιού, δηλαδή η διάνοιξη των στενωμένων αρτηριών αποτελεί την βασική και πρωταρχική παρέμβαση στην περίπτωση που:

• το άκρο πόδι έχει πολύ χαμηλή ροή αίματος,
• το άκρο πόδι δεν έχει ικανοποιητική ροή αίματος και η περιοχή του έλκους είναι εκτεταμένη ή μολυσμένη,
• Το έλκος δεν δείχνει σημάδια επούλωσης μετά από 6 εβδομάδες παρά τη σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση.

Στο κέντρο μας ξεκινάμε με την αγγειογραφία και την προσπάθεια αγγειοπλαστικής. Πρόκειται για μια αναίμακτη, μη χειρουργική παρέμβαση, κατά την οποία προσπαθούμε με την χρήση μπαλονιού και/ ή stent, να ξεβουλώσουμε τα στενωμένα αγγεία ,ώστε να έχουμε καλύτερη ροή αίματος στο πόδι και κυρίως στην περιοχή της βλάβης.

Η θεραπεία της μόλυνσης του διαβητικού ποδιού περιλαμβάνει:

• χειρουργικό καθαρισμό των μολυσμένων και νεκρωμένων ιστών,
• άμεση παροχέτευση αποστήματος,
• αντιβιοτική θεραπεία από του στόματος ή ενδοφλεβίως όταν κρίνεται απαραίτητο. Η αντιβίωση πολλές φορές προσαρμόζεται με βάση την καλλιέργεια των μικροβίων από την μολυσμένη περιοχή (υγρό, ιστός, οστό). Η καθοδήγηση από λοιμωξιολόγο είναι καθοριστική σε ορισμένες περιπτώσεις.
• αφαίρεση του μολυσμένου τμήματος του οστού, όταν η αντιβίωση αποτυγχάνει να θεραπεύσει την οστεομυελίτιδα.

Η τοπική φροντίδα του έλκους του διαβητικού ποδιού συνίσταται σε:

• καθαρισμό με την βοήθεια υπερήχων, κατά τον οποίον δεν κόβουμε ιστούς, αλλά καθαρίζουμε επιφανειακά το τραύμα από τα μικρόβια,
• χρήση ειδικών επιθεμάτων εξατομικευμένα, ώστε να επιτύχουμε σχετική υγρασία στο έλκος και να περιορίσουμε το εξίδρωμα,
• χρήση ειδικών επιθεμάτων για αντιμικροβιακή θεραπεία,
• έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (με λήψη αίματος από τον ασθενή) για πιο γρήγορη επούλωση του τραύματος,
• τοποθέτηση συσκευής αρνητικής πίεσης για καλύτερη διαχείριση του εξιδρώματος και ταχύτερη επούλωση του έλκους,
• θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο όταν έχουμε καθυστερημένη επούλωση ακόμη και εάν έχει γίνει επαναιμάτωση του ποδιού.

Ο βέλτιστος έλεγχος του σακχάρου του αίματος

Η θεραπεία άλλων συνοδών παραγόντων που εμποδίζουν την επούλωση του έλκους.

• Θεραπεία του οιδήματος είτε με τη χρήση διουρητικών φαρμάκων είτε με ελαστική περίδεση του ποδιού.
• Βελτιστοποίηση του αιματοκρίτη σε περίπτωση αναιμίας.
• Βελτιστοποίηση των λευκωμάτων του αίματος σε περίπτωση υπολευκωματιναιμίας κ.λ.π.

Η εκπαίδευση των συγγενών-φροντιστών του ασθενούς στην καθημερινή φροντίδα και τον σωστό καθαρισμό του έλκους.